برای افزایش یا کاهش سرمایه شرکت خودت میتونی از اینجا پروژه خودت رو برون سپاری کنی
ثبتینجا به جای واگذاری پرونده به یک نفر ناشناس، امکان مقایسه چند متخصص فعال در حوزه افزایش و کاهش سرمایه را در اختیار شما می گذارد. افرادی که سابقه آن ها در انواع مختلف افزایش سرمایه قابل بررسی است و مهم تر اینکه قیمت نیز پیش از شروع، شفاف و مشخص است.
در مسیر فعالیت‌های تجاری، گاهی لازم است نام شرکت متناسب با هویت جدید برند، تغییر حوزه کاری یا بازسازی تصویر کسب‌وکار، به‌روزرسانی شود. تغییر نام شرکت می‌تواند به ایجاد یک هویت حرفه‌ای‌تر، هماهنگی بیشتر با اهداف جدید و تقویت جایگاه برند کمک کند. اگر شما هم قصد دارید با مراحل، شرایط و نکات مهم تغییر نام شرکت آشنا شوید، در ادامه این مطلب می‌توانید اطلاعات کامل و کاربردی را مطالعه کنید.
در ابتدا فقط کافیه توی ثبتینجا ثبت نام کنید
بعدش فقط کافیه بین آگهی ها دنبال خدمتت بگردی
پرداخت رو انجام میدی و پولت توی حساب ثبتینجا می‌مونه
اینجا دیگه با خیال راحت منتظر باش تا کارشناس کار رو انجام بده
افزایش سرمایه شرکت یعنی بالا بردن رسمی و ثبت شده سرمایه ای که در اساسنامه شرکت درج شده است. به دلیل اینکه افزایش سرمایه شرکت به اصلاح مستقیم اساسنامه منجر می شود، فقط از طریق مجمع عمومی فوق العاده قابل تصویب است و نتیجه آن باید در سامانه ثبت شرکت ها، ثبت شده و در روزنامه رسمی آگهی شود.
مراحل افزایش سرمایه شرکت و کاهش سرمایه شرکت بین شرکت سهامی خاص، مسئولیت محدود و تعاونی تفاوت های مشخصی دارند؛ از جمله در نیاز به رعایت حق تقدم، الزام یا عدم الزام رضایت فردی شرکا و نحوه محاسبه مالیات که هرکدام قوانین و فرآیند خود را دارد.
۱. پیشنهاد هیئت مدیره: طرح افزایش سرمایه شرکت توسط هیئت مدیره تهیه و به مجمع عمومی فوق العاده ارائه می شود.
۲. تصویب اصل افزایش در مجمع: طبق ماده ۱۶۱ لایحه اصلاحی قانون تجارت، مجمع عمومی فوق العاده می تواند اصل افزایش را تصویب کند و اختیار عملی سازی جزئیات (مبلغ دقیق و مهلت) را به هیئت مدیره واگذار نماید.
۳. رعایت حق تقدم سهامداران فعلی: طبق ماده ۱۶۶، سهامداران موجود نسبت به خرید سهام جدید، به تناسب سهامی که از قبل دارند، حق تقدم دارند؛ مگر آنکه مجمع صراحتاً این حق را از آن ها گرفته باشد.
۴. انتخاب روش افزایش: نقدی، غیرنقدی، مطالبات حال شده یا سود انباشته و اجرای مراحل خاص همان روش
۵. تنظیم صورتجلسه: ثبت آن در سامانه اداره ثبت شرکت ها
۶. بررسی کارشناسی: صدور آگهی افزایش سرمایه در روزنامه رسمی
نکته حقوقی: افزایش سرمایه با آورده نقدی، ساده ترین و رایج ترین روش افزایش سرمایه شرکت است، زیرا سهامداران فقط باید مبلغ تعهد شده را در حساب بانکی مخصوص شرکت واریز و گواهی آن را به مدارک صورتجلسه ضمیمه کنند. اما دو روش دیگر آورده غیرنقدی و مطالبات حال شده، الزامات و فرآیند خاص خود را دارند که کمی پیچیده تر است.
هزینه افزایش و کاهش سرمایه شرکت از دو بخش زیر تشکیل می شود:
به دلیل اینکه این حق الثبت مستقیماً به مبلغ تغییر سرمایه وابسته است، هر مقدار رقم افزایش یا کاهش بزرگ تری داشته باشد، هزینه ثبتی نیز بیشتر می شود. هزینه های جانبی مثل حق الزحمه کارشناس رسمی دادگستری (برای آورده غیرنقدی) یا مشاوره مالیاتی (برای افزایش از محل اندوخته)، جدا از این هزینه های دولتی محاسبه می شوند.
در صورت کامل بودن مدارک، فرآیند ثبت افزایش یا کاهش سرمایه شرکت معمولاً بین ۳ تا ۷ روز کاری زمان می‌برد.
صورتجلسه افزایش سرمایه شرکت ها، سند رسمی است که تصمیم مجمع درباره افزایش را ثبت می کند و مبنای اداره ثبت شرکت ها برای اعمال تغییر در پرونده رسمی شرکت است. این سند باید شامل مشخصات دقیق شرکت (نام، شماره ثبت، شناسه ملی)، مبلغ سرمایه قبلی و جدید، روش دقیق افزایش سرمایه شرکت (نقدی، غیرنقدی، مطالبات یا اندوخته)، فهرست سهامداران یا شرکای حاضر با میزان مشارکت هرکدام در افزایش و اصلاح دقیق ماده مربوط به سرمایه در اساسنامه باشد.
نمونه صورتجلسه افزایش سرمایه، با توجه به روش انتخابی (نقدی، غیرنقدی یا مطالبات)، جزئیات متفاوتی در روند کاری دارند. برای نمونه، صورتجلسه افزایش سرمایه شرکت از محل آورده غیرنقدی، باید گزارش کارشناس رسمی دادگستری را به عنوان پیوست ذکر کند، اما نسخه نقدی فقط به گواهی بانکی واریز نیاز دارد.
وقتی سهامدار یا شریک به جای پول نقد، دارایی ای مثل ملک، خودرو، ماشین آلات یا حتی حق اختراع را به عنوان سرمایه جدید می آورد، این دارایی باید پیش از تصویب نهایی، توسط کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی شود. ارزش تعیین شده توسط کارشناس، مبنای اصلی محاسبه سهام یا سهم الشرکه جدید قرار می گیرد. نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که اگر ارزش گذاری بعداً اشتباه یا اغراق آمیز تشخیص داده شود، مسئولیت مدنی متوجه آورنده دارایی و اعضای هیئت مدیره ای است که آن را بدون بررسی پذیرفته اند.
اگر شرکت به یکی از شرکا یا سهامداران بدهی سررسیده (حال شده) دارد؛ مثلاً وام داخلی که شریک به شرکت داده یا سود تقسیم شده ای که هنوز پرداخت نشده، به جای پرداخت نقدی آن بدهی، می توان با رضایت طلبکار، همان مبلغ را مستقیماً به سرمایه تبدیل کرد. این روش به دلیل اینکه نیازی به جابه جایی واقعی پول ندارد، معمولاً سریع تر از آورده نقدی جدید انجام می شود.
یک روش دیگر افزایش سرمایه شرکت که بسیار رایج می باشد؛ افزایش سرمایه از محل سود انباشته یا اندوخته قانونی است. در این حالت، سودی که شرکت طی سال های قبل کسب کرده اما بین سهامداران تقسیم نکرده، به سرمایه تبدیل می شود. تفاوت مهم این روش با دو روش قبل این است که هیچ دارایی جدیدی وارد شرکت نمی شود، یعنی فقط یک رقم از بخش اندوخته به بخش سرمایه در ترازنامه منتقل می شود. در نتیجه باعث افزایش نام آور سرمایه ثبتی شرکت بدون تزریق نقدینگی تازه است.
خیر، افزایش سرمایه شرکت بهطور مستقیم مشمول مالیات نیست؛ اما اگر افزایش سرمایه از محل سود انباشته یا تجدید ارزیابی داراییها باشد ممکن است در برخی شرایط آثار مالیاتی داشته باشد.
بله، شرکتها میتوانند در صورت نیاز و با تصویب مجمع عمومی فوقالعاده، چندین بار سرمایه شرکت را افزایش یا کاهش دهند.
حداقل سرمایه برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود و سهامی خاص معمولاً یک میلیون ریال تعیین شده است؛ هرچند در عمل برای اعتبار بیشتر، مبالغ بالاتری ثبت میشود.
خیر، کاهش یا افزایش سرمایه شرکت باعث تغییر شناسه ملی نمیشود و شناسه ملی شرکت ثابت باقی میماند.
خیر. افزایش سرمایه می تواند از محل مطالبات حال شده یا سود انباشته هم انجام شود، بدون آنکه پول تازه ای وارد شرکت شود.
در سهامی خاص، سهامداری که از حق تقدم خود استفاده نکند، صرفاً درصد مالکیت آن از کل سرمایه کاهش می یابد؛ در مسئولیت محدود نیز مشابه همین اتفاق می افتد و شریک ممتنع مجبور به افزایش تعهدات نمی شود.
نه لزوماً. کاهش اختیاری می تواند صرفاً به این دلیل باشد که شرکت سرمایه بیش از نیاز واقعی دارد. اما کاهش اجباری طبق ماده ۱۴۱ قانون تجارت، مستقیماً با زیان انباشته سنگین مرتبط است.
توسط کارشناس رسمی دادگستری در رشته مرتبط با نوع دارایی (ملک، ماشین آلات و غیره)
از نظر متن صریح قانون، ماده ۱۴۱ مختص شرکت سهامی است، اما زیان انباشته سنگین در مسئولیت محدود می تواند شرکا را به سمت کاهش سرمایه یا تصمیمات اساسی دیگر سوق دهد.
اگر قصد افزایش و یا کاهش سرمایه شرکت خود را دارید، می‌توانید درخواست خود را ثبت کنید تا کارشناسان ثبتینجا شما را در تمامی مراحل این فرآیند راهنمایی کنند.
کاهش سرمایه شرکت همیشه با اراده و انتخاب شرکت اتفاق نمی افتد. کاهش اختیاری سرمایه شرکت زمانی است که شرکت تشخیص می دهد سرمایه ثبتی بیش از نیاز واقعی فعالیت است. به عنوان مثال بعد از واگذاری بخشی از دارایی ها یا کوچک شدن دامنه فعالیت شرکت و با تصمیم مجمع عمومی فوق العاده، بخشی از سرمایه شرکت به سهامداران بازمی گردد یا مبلغ اسمی سهام کاهش می یابد.
نکته حقوقی مهم: طبق ماده ۱۴۱ لایحه اصلاحی قانون تجارت، اگر بر اثر زیان های وارده حداقل نیمی از سرمایه شرکت از میان برود، هیئت مدیره مکلف است بلافاصله مجمع عمومی فوق العاده را دعوت کند تا موضوع انحلال یا بقای شرکت مورد رأی قرار گیرد. اگر مجمع رأی به انحلال ندهد، باید در همان جلسه سرمایه شرکت را به میزان سرمایه واقعی موجود کاهش دهد.
همچنین دقت شود به دلیل اینکه سرمایه شرکت از نظر قانونی نوعی «وثیقه» برای طلبکاران محسوب می شود، کاهش سرمایه بدون رعایت تشریفات، می تواند به حقوق طلبکاران لطمه بزند. به همین دلیل باید مهلتی برای اعلام اعتراض احتمالی طلبکاران در نظر گرفته شود، به خصوص در کاهش اختیاری سرمایه شرکت که با بازگرداندن پول به سهامداران همراه است.
افزایش سرمایه در شرکت تعاونی، از نظر مرجع تصمیم گیری و منطق زیربنایی، با افزایش و کاهش سرمایه در شرکت سهامی خاص متفاوت است. تصمیم افزایش سرمایه در مجمع عمومی فوق العاده اعضای تعاونی گرفته می شود، اما روش رایج تر افزایش از طریق آورده نقدی جدید اعضای موجود یا پذیرش عضو جدید است. در شرکت تعاونی، سقفی برای میزان سهم هر عضو از سرمایه کل در نظر گرفته می شود تا کنترل تعاونی در دست یک یا چند عضو متمرکز نشود. دقت شود که افزایش سرمایه شرکت تعاونی علاوه بر تصویب در مجمع، باید به اطلاع یا تأیید اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز برسد.
در صورتجلسه افزایش سرمایه شرکت تعاونی باید مشخصات تعاونی، تاریخ و محل مجمع، فهرست اعضای حاضر، مبلغ سهم جدید هر عضو و رعایت سقف مجاز مشارکت هر عضو در سرمایه کل به وضوح ذکر شود.
شرکت با مسئولیت محدود، به دلیل اینکه سهام قابل معامله ندارد و سهم الشرکه دارد، مسیر ساده تری نسبت به شرکت سهامی خاص دارد، زیرا بازرس برای ارائه گزارش وجود ندارد و ساختار حق تقدم نیازی به رعایت ندارد.
تصمیم افزایش سرمایه شرکت مسئولیت محدود، در مجمع عمومی فوق العاده شرکاء گرفته می شود و می تواند از سه مسیر زیر انجام شود:
در صورتجلسه افزایش سرمایه شرکت با مسئولیت محدود، باید میزان سهم الشرکه قبلی و جدید هر شریک، منبع افزایش (آورده جدید، شریک تازه یا مطالبات) و امضای تمام شرکای حاضر وجود داشته باشد.
تفاوت این نمونه صورتجلسه افزایش سرمایه شرکت با مسئولیت محدود با نسخه سهامی خاص، در جایگزینی «سهام» با «سهم الشرکه» و حذف بخش های مربوط به هیئت رئیسه پیچیده مجمع (که در سهامی خاص شامل دو ناظر است) خلاصه می شود.
نکته مهم این است که هیچ شریکی را نمی توان حتی با رأی اکثریت مجمع، مجبور به افزایش سهم الشرکه یا پذیرش تعهد مالی جدید کرد. اصل حاکم بر شرکت های مبتنی بر سرمایه شخصی این است که افزایش تعهدات یک شریک، فقط با رضایت شخص او ممکن است. بنابراین اگر اکثریت شرکا بخواهند سرمایه شرکت را افزایش دهند اما یکی از شرکا تمایلی به آوردن سهم بیشتر نداشته باشد، راه حل این است که شرکت یک شریک جدید جذب کند یا سهم فقط توسط شرکایی که راضی هستند افزایش یابد.
در موضوع مالیات افزایش سرمایه شرکت با مسئولیت محدود، افزایش سرمایه از محل آورده نقدی جدید یا مطالبات حال شده، رویداد مالیاتی مستقیمی برای شرکا ایجاد نمی کند؛ زیرا دارایی تازه ای وارد شرکت شده یا بدهی موجود تسویه شده، نه اینکه سودی توزیع شده باشد. اما افزایش سرمایه از محل سود انباشته یا اندوخته، کمی فرق دارد؛ زیرا این مبلغ پیش از این متعلق به شرکا بوده (به شکل سودی که هنوز تقسیم نشده) و اکنون ماهیت آن به سرمایه (که غیرقابل برداشت است) تغییر می کند. برخورد دقیق مالیاتی با این حالت، به نوع شرکت و مقررات جاری سازمان امور مالیاتی بستگی دارد و به دلیل اینکه این مقررات قابل تغییر هستند، پیش از اقدام از محل سود انباشته، مشورت با کارشناسان ثبتینجا برای وضعیت خاص شرکت ضروری است.
کاهش سرمایه شرکت با مسئولیت محدود می تواند اختیاری باشد (بازگرداندن بخشی از سهم الشرکه به شرکا، وقتی سرمایه بیش از نیاز واقعی تشخیص داده شود) یا به صورت اجباری که می تواند به دلیل خروج یکی از شرکا از شرکت باشد. برخلاف شرکت سهامی خاص که ماده ۱۴۱ به صراحت کاهش اجباری ناشی از زیان را پیش بینی کرده، در مسئولیت محدود چنین الزام قانونی وجود ندارد؛ اما زیان انباشته سنگین همچنان می تواند شرکا را به کاهش سرمایه یا تجدید ساختار مالی وادار کند اما وظیفه قانونی مستقیم نیست.
